Warunki zycia
Warunki życia ogromnej armii bezrobotnych były rozpaczliwe. Z reguły tylko przez krótki czas po utraceniu pracy otrzymywali pomoc z tytułu ubezpieczenia od bezrobocia, przy czym obowiązkowe ubezpieczenie istniało jedynie w dziewięciu krajach, później zdani byli na własne siły bądź na przypadkową i niewystarczającą pomoc różnych organizacji charytatywnych. W samych Stanach Zjednoczonych, w wyniku skrajnej nędzy, około miliona mężczyzn opuściło rodziny, aby samotnie rozpocząć wędrówkę za pracą. Bezrobocie stawało się największym problemem nie tylko gospodarczym, ale również społecznym i politycznym. Pozbawieni pracy domagali się bowiem zasadniczych zmian w systemie rządzenia, co przyczyniało się do umacniania wpływów skrajnych partii politycznych. Równocześnie wiele słabszych jednostek wykolejało się, powiększając tzw. margines społeczny. Szczególnie trudna stała się sytuacja młodzieży, która w latach kryzysu osiągała wiek zdolności do pracy. O zdobyciu pracy prawie nie było mowy, a na naukę nie było pieniędzy. Pozostawało więc tylko oczekiwanie, przy czyni nikt nie wiedział, jak długo kryzys będzie trwał i czy później starczy pracy dla tych wszystkich ludzi, którzy będą jej poszukiwali. Kryzys potęgował więc niepewność jutra, stworzył bezpośrednią groźbę utraty środków utrzymania dla milionów ludzi pracy, tych zaś, którzy utracili zarobek, stawiał w położeniu bez wyjścia.
wizualizacje produktów Kredyt Konsolidacyjny